۱اکتبر ۲۰۲۵- پایشگرهای پیوسته ی گلوکز (CGM) فناوری های پوشیدنی هستند که قند خون را به صورت لحظه ای ردیابی می کنند و به بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ در بهبود کنترل قند خون کمک می نمایند.
در سال ۲۰۲۴، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) استفاده ی بدون نسخه از CGMها را برای افراد دارای دیابت و فاقد دیابت تأیید کرد، با این حال درک محدودی از نحوه ی تفسیر داده های این دستگاه ها در افراد بدون دیابت وجود دارد.
پژوهشگران مرکز پزشکی Mass General Brigham داده هایCGM را در افراد مبتلا به دیابت، پیش دیابت و افراد دارای قند خون طبیعی تحلیل کرده و دریافتند که در بیماران دیابتی، شاخص هایCGM با هموگلوبینA1c -که معیار استاندارد برای ارزیابی میانگین کنترل قند خون است - همبستگی داشتند، اما این ارتباط در افراد پیش دیابتی ضعیف تر بود و در افراد بدون دیابت کاملاً از بین می رفت.این یافته ها در نشریه ی Diabetes Technology and Therapeutics منتشر شده اند.
دکتر خورخه رودریگز، نویسنده ی مسئول این مقاله از بخش داخلی بیمارستان بریگهام و زنان، گفت:«مطالعه ی ما تأیید می کند که CGMها ابزارهای بسیار خوبی برای افراد دیابتی هستند، اما داده های آن ها در افراد پیش دیابتی یا با قند خون طبیعی، منعکس کننده ی نتایج تستHbA1c نیستند».
او افزود:«به ویژه در افراد بدون دیابت، داده های CGM جایگزین مناسبی برای HbA1c نیستند؛ چرا که HbA1c نشان می دهد بدن طی چند ماه چگونه قند خون را کنترل کرده است».
پژوهشگران داده های ۹۷۲ فرد بزرگسال ۴۰ساله و بالاتر را که در برنامه یAIM-AHEAD (کنسرسیوم هوش مصنوعی/یادگیری ماشین برای ارتقای عدالت سلامت و تنوع پژوهشگران) شرکت داشتند، بررسی کردند.از سال ۲۰۲۲، شرکت کنندگان در دانشگاه آلاباما، دانشگاه کالیفرنیا سن‌دیگو و دانشگاه واشنگتن ثبت نام شدند و دستگاه Dexcom G6 را پوشیدند؛ ابزاری که هر پنج دقیقه به مدت حداکثر ۱۰روز قند خون را اندازه گیری می کرد.پژوهشگران رابطه ی بینHbA1c (اندازه‌گیری شده در آغاز مطالعه) و هشت شاخص مختلف CGM مانند میانگین قند خون، زمان سپری شده در محدوده ی سالم و نوسانات قند خون را بررسی کردند.
در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲، شاخص هایCGM -به ویژه میانگین گلوکز - باHbA1c همخوانی زیادی داشتند. این همبستگی در افراد پیش دیابتی ضعیف تر بود و در افراد با قند خون طبیعی تقریباً وجود نداشت. این الگوها حتی پس از در نظر گرفتن عواملی مانند شاخص توده بدنی(BMI) نیز پایدار ماندند.
نویسندگان مقاله اظهار داشتند: منطقی است که CGMها بتوانند کنترل بلند مدت قند خون را در افراد دیابتی بهتر منعکس کنند، چرا که این دستگاه ها اساساً برای همین گروه طراحی شده اند.در افراد بدون دیابت، نوسانات کوتاه مدت قند خون – که به طور طبیعی در اثر غذا خوردن و فعالیت رخ می دهد – احتمالاً به اندازه ای پایدار نیستند که بر HbA1c تأثیر بگذارند، اما می توانند اطلاعات لحظه ای درباره ی تأثیر سبک زندگی و داروها بر نوسانات قند خون ارائه دهند.
پژوهشگران تأکید کردند که افراد دارای پیش دیابت یا قند خون طبیعی، و همچنین پزشکان آن ها، باید در تفسیر داده های CGM با احتیاط عمل کنند.مطالعات بلند مدت ممکن است نشان دهند که آیا داده هایCGM می توانند به شناسایی زیرگروه هایی از افراد با HbA1c طبیعی که در معرض خطر بالاتر ابتلا به دیابت هستند، کمک کنند یا خیر. آن‌ها همچنین بر اهمیت ادامه ی تلاش ها در زمینه ی عدالت دیجیتال سلامت تأکید کردند تا نوآوری های پیشگیری از دیابت در دسترس کسانی قرار گیرد که بیشترین نیاز را دارند.
دکتر رودریگز گفت:«به عنوان یک پزشک، برایم مهم است که بتوانم به همه ی بیمارانی که ممکن است به طور فزاینده ای از این پایشگرها استفاده کنند، مشاوره بدهم. در افراد بدون دیابت، CGMها ممکن است به عنوان ابزار بازخورد رفتاری مفید باشند و بینش هایی درباره ی تأثیر غذا و فعالیت بر سطح قند خون لحظه ای ارائه دهند، اما نمی توانند مستقیماً کنترل بلندمدت قند خون را نشان دهند».
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2025-09-people-diabetes-glucose-accurately-blood.html#google_vignette